Dip?

Het is inmiddels een jaarlijks terugkerend fenomeen in mijn loopleven. Einde van het jaar. Het grote doel behaald (Terschelling). Geen wedstrijden meer op de planning. Motivatieproblemen! Oftewel: de dipdagen. En in mijn geval: dipweken. “Laat buiten de stormwind nu maar razen, want binnen is het warm en licht en goed”, aldus B. de Groot. Dat gevoel dus. Even geen zin meer om 6x per week de kou in te duiken, kilometers te maken. Opeens voel ik her en der wat pijntjes, lijkt het of er een zak beton aan ieder been hangt als ik de straat uit loop en is het tempo ver te zoeken. Waar veel hardloopmaatjes om mij heen na 3, 4 weken het hardloopschema na een marathon al oppikken en zelfs al weer aan de start staan van enkele wedstrijdjes, duurt mijn ‘post-marathon periode’ een stuk langer.

Vrijwel iedere dag heb ik zin om te gaan. Een excuus om eens een training over te slaan gebruik ik zelden. In tegendeel. Ook met windkracht 10, enorme plensbuien of -12ºC wil ik gewoon naar buiten. Behalve dus in die laatste weken van het jaar. En zo zijn we opeens dus ook twee maanden verder sinds mijn laatste blog. Heel even uitgetuned. Heel even minder kilometers. Heel even iets minder loop- en schrijfinspiratie.

Iets minder dan. Want helemaal stilstaan doen we natuurlijk nooit. Zeker niet als je op vakantie bent in Chili en daar de meest vette landschappen ooit aan je voorbij ziet trekken. Daar wil je dus sowieso hardlopen. Langs meertjes met uitzicht op besneeuwde bergtoppen in Patagonië, dwars door de droogste (Atacama) woestijn ter wereld en samen met de locals in het stadspark van hoofdstad Santiago. Dan komt de motivatie vanzelf weer boven. Hardlopen in een ander land, en al helemaal in een ander werelddeel, behoren voor mij altijd weer tot de hoogtepunten van de vakantie.

Tijdens de reis door Chili in december was er daarnaast alle tijd om na te denken over de loopdoelen voor het nieuwe jaar. Zonder nieuw doel blijf ik enorm in die dip-dagen hangen merk ik. Maar wat moet het worden dan? Wéér een marathon? Rotterdam misschien? Een jaartje focussen op andere afstanden? Wat minder competitie opzoeken en bijvoorbeeld wat buitenlandse trailruns opzoeken? Een ultraloop wellicht? Keuzes, keuzes, keuzes…

Het duurde even en 100% zeker ben ik nog niet, maar de kans is groot dat het dit jaar opnieuw de Marathon van Amsterdam gaat worden. Nu ik officieel in deze stad woon en mij hier sinds kort eveneens heb aangesloten bij een atletiekvereniging, lijkt dit een logische keuze. Op naar een tijd onder de 2.40 uur. Dat is het GROTE doel van 2018! En heel stiekem is er zelfs voorzichtig ook al een idee gevormd voor april 2019… , maar daarover later vast nog meer.

De dipdagen zijn in ieder geval voorbij. De twee komende weekenden maar eens kijken hoe het gesteld is met het niveau. Zondag een testloopje in mijn achtertuin bij de Twiskemolenloop, de week erna genieten tijdens de halve marathon van Barcelona. Daarna weer écht beginnen. Focus op kortere afstanden en snelle tijden in het voorjaar om vervolgens in oktober die klok in het olympisch stadion op 2.39 te zien bij de finish. Motivatie en energie genoeg. Ook dit jaar wordt wederom een mooi loopjaar!

 

2 gedachten over “Dip?

  1. Mooi stukje weer. Benieuwd hoe je loopseizoen wordt en of je je toptijden gaat verbeteren. Als je er maar lol in hebt uiteindelijk. Succes in ieder geval en vergeet niet te genieten!

    Like

Laat een reactie achter op Adri Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s